Wyrwij co twoje

Kiedy myśli ponure

Wieszczą mroźną aurę

Gdy zadudni z triumfem twój wróg

Przestań dmuchać na zimne

Podejdź do spraw intymnie

I nim kimniesz koniecznie to zrób

Co twoje wyrwij od losu

Masz w sobie siłę porę znasz

Na dobrą kartę jest sposób

Od ciebie zależy czy grasz

Gdy coś iskrzy gdy buczy

Ktoś do nieba skradł kluczyk

Nie popiskuj lecz weźże to zrób

Zrzuć z fasady łach pokory

Daj inteligencji fory

A z przekory po każdej z tych prób

Co twoje wyrwij od losu…

Dawa dawa dawa dawa dawa dawa dawaj

Dawa dawa dawa

dawaj

Co twoje wyrwij od losu…