Specjalista od wzruszeń

Ja nie jestem dogłębnie zielony

Ani rozkojarzony

Jak polny konik staruszek

Specjalista od wzruszeń

Na początek mi rzekła pamiętaj

Bądź szarmancki nie tylko od święta

Nie zapominaj o urodzinach

I że czekam na syna

Posadziłem więc drzewko w ogrodzie

Dom buduję a w samochodzie

Na fotelu fotelik niewielki

Peryferie kolejki

Ja nie jestem dogłębnie zielony…

Świat poznaję języków się uczę

Coś zarobię do domu coś wrzucę

Nawet czasem ekstrasukienkę

Poprowadzę pod rękę

Ja nie jestem dogłębnie zielony…

Lecz jednego wciąż pojąć nie umiem

Choć już prawie mam miliard w rozumie

Wszystko wokół się kręci jak trzeba

Pod dostatkiem i miodu i chleba

Czemuż ona przemierzoną aleją

Wraca tam gdzie beztrosko się śmieją

Tam gdzie świerszcze liryczną zgrają

Z nocnych przygód się żabom zwierzają

Ja nie jestem dogłębnie zielony

Ani rozkojarzony

Jak polny konik staruszek

Specjalista od wzruszeń

Kiedy jednak spod rzęs zasłony

Wyjrzy do mnie dogłębnie zielony

Mokry smutek zielonej żaby

To przedziwnie staję się słaby

Jakiś taki dogłębnie zielony

Całkiem rozkojarzony

Jak polny konik staruszek

Specjalista od wzruszeń

I już jestem dogłębnie zielony…